hayata dair sözler...

Sizlerle daha önce bu müthiş güldüren kitapla ilgili düşüncelerimi ve benim komik bazı maceralarımı paylaşmıştım okumayanlar bu linkten bakabilirler :)) (çok da yardımseverimdir bakın zahmetlere sokmam kimseyi :D ) Kocan kadar konuş... E bende koca yok o zaman susmam mı gerek? Ama mümkünü yok ben gevezeyim susmam, susamam :)

Yine upuzun bir ay geçmiş çok sevdiğim bloguma uğramayalı. Son bir ayı nasıl yaşadım ben de anlamadım. İş, koşturmaca ve sıcaktan bayılmış bünyemin kendisini attığı uykunun kollarında geçip gitti günler... Geride kalan bir ayda okumayı başardığım tek kitap var... O da "Kocan Kadar Konuş"... Ne kadar güldüm okurken... Sanki işte hayatınız gibi bir romandı benim için. Tüm Türk kızlarının omuzlarına yüklenen "Sinek kadar kocan olsun ama başında bulunsun" yükünün yarattığı traji-komik travmalarımızın hikayesini kahkahalar eşliğinde okudum... Ve kendime sordum "Nasıl evde kaldım?"