hayata dair sözler...

Haftasonu güneşli olunca tüm kışı eve kapanarak geçiren Ankara halkı kendini sokağa attı... Ama ne atmak Eskişehiryolu tıkandı. Niye mi? Ankara'nın belli başlı avm'leri bu yolun üzerinde de ondan... (sayıları yetmiyor olacak ki 20 tane daha yapılacakmış) Garibim Ankaralılar... Denizleri mi var ki çıkıp bir hava alsınlar... Her yer korularla mı dolu ki gidip bir nefes alsınlar... Ama sıkı durun size alternatif önerilerle geliyorum... Ankara'da gitmesek de görmesek de avm dışında da bir çok güzel yer var...Buyrun gezelim, görelim, Ankara'yı sevelim...  [Bu ilk yazım Ankara haftasonları ile ilgili devamı gelecek :)]

Pandora'nın kutusu hikayesini bilirsiniz. Yunan mitolojisinde içerisine tüm günahların kapatıldığı... Kutuyu meraklı biri olan Pandora'nın açmasıyla tüm dünyaya kötülükler yayılmaya başlar, ama Pandora hemen kutuyu kapatır ve geriye kala kala kutuda umut kalır. 

Bundan tam 35 yıl önce Şubat ayının 17'sinde saat 17.30-.17.45 civarı, sarışın bir bebek geldi dünyaya... Adına Elif Güliz dediler... Bundan tam 1 hafta önce 35.doğum gününü kutlayan Elif'e kuzenlerinden, dostlarından ve arkadaşlarından bir çok güzel hediye geldi. O hepsine ayrı ayrı çok sevindi, hepsini çok beğendi...

Romantik komedi... Adı gibi romantik ve komik öğeler içerse de sabun köpüğü gibi, ömrü kısa, etkisi az... Sinemadan çıktığınızda güzel kıyafetler, zengin ortamlar ve renkli görüntülerle geçirilmiş 1,5 saati geride bırakmış oluyorsunuz. Ama ötesi yok... Romantizmin gerektirdiği o içten hissedilen aşkları ya da komedinin sizi karnınız ağartana kadar güldürebilecek ince esprilerini de boşa aramayın... Günümüzün "aşklarının" filmi, popüler, hızlı, anlık, çabuk tüketilen, içi boş...

Yine, yeni, yeniden Sevgili Deeptone , bir mim'den haberdar olmamı sağladı. Gülsüm Pelin Şipka'nın  bir mim'i... Çok sevdim, cevaplamak istedim... Onlara çok da teşekkür ederim bu güzel mim için...

Sene 1989.. Günlerden yine bugün(18/02)... Bir küçük kız ölümle tanıştı... İlk kez o zaman yıkıldı pembe dünyası...İlk kez o zaman isyan etti hayata...İlk kez o zaman gerçekten ağladı...

Mutlu Aile Defteri... Beni pek mutlu etmedi... Sinemada izlemeye pek değmedi... Bu kadar sıradışı oyuncuyu bir araya getirip de nasıl bu kadar sıradan bir film yaptılar diye hayretler içinde kaldım. Keşke sinemayı gerçekten bütünsel bir sanat kabul edebilse yapımcılar, yönetmenler...